Αρθίτιδες και Αντιμετώπιση

Γράφει η Αθανασία Στ. Σιμιτζή, χειρουργός – ορθοπαιδικός

 Μια σημαντική αιτία χαμένου χρόνου εργασίας και σοβαρής ανικανότητας για πολλούς ανθρώπους είναι η  αρθρίτιδα. Αφορά κυρίως  τους ενήλικες, αλλά μπορούν επίσης να νοσήσουν και τα παιδιά. Πρόκειται για  φλεγμονή σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις , λόγω της εκφύλισης και της καταστροφής του χόνδρου, που φυσιολογικά προστατεύει την άρθρωση, επιτρέποντας την ομαλή κίνηση, και την απορρόφηση των κραδασμών. Χωρίς το φυσιολογικό πάχος χόνδρου, τα οστά τρίβονται μεταξύ τους, προκαλώντας πόνο, οίδημα – ερυθρότητα,  αυξημένη θερμοκρασία και περιορισμό της κίνησης της άρθρωσης , ιδιαίτερα το πρωί. Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου είναι:

α) η ηλικία (μεγαλώνοντας μειώνεται η ικανότητα αυτό-επούλωσης των χόνδρων)

β) οι τραυματισμοί

γ) οι κληρονομικές παθήσεις οστών

δ) το επάγγελμα (χειρωνακτική εργασία) και

δ) η παχυσαρκία

Οι πιο κοινές μορφές αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα (φυσιολογική φθορά των αρθρώσεων), η ουρική, η μετατραυματική, η ρευματοειδής  και η ψωριασική αρθρίτιδα. Η διάγνωση της  τίθεται μέσω του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και του  απεικονιστικού  ελέγχου, που μπορεί να περιλαμβάνει ακτινογραφίες, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία κ.λ.π. Σε κάποιες περιπτώσεις για τον  καθορισμό του τύπου της αρθρίτιδας πρέπει να γίνουν εξετάσεις αίματος και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις.

Τα συμπτώματα της αρθρίτιδας συχνά έχουν περιόδους ύφεσης και έξαρσης, που εναλλάσσονται Λίγες μορφές αρθρίτιδας μπορούν να θεραπευτούν πλήρως. Οι περισσότερες είναι χρόνιες παθήσεις, και ο στόχος μας είναι  ο έλεγχος του πόνου και η ελαχιστοποίηση της αρθρικής βλάβης.

Η θεραπεία της  μπορεί να είναι  συντηρητική ή χειρουργική και αυτό εξαρτάται από το αίτιο, τη βαρύτητα της νόσου, τις αρθρώσεις  που επηρεάζονται, την ηλικία,  την φυσική κατάσταση του ασθενούς και το πως η πάθηση επηρεάζει την  επαγγελματική και προσωπική ζωή .

Με την συντηρητική αγωγή   αναβάλλουμε την ανάγκη για χειρουργείο τουλάχιστον προσωρινά και να βελτιώνουμε την ποιότητα ζωής των ασθενών. Αυτή μπορεί να είναι:

1) Τοπική (κρέμες και επιθέματα)

2) φαρμακευτική  (αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα, Θειϊκή γλυκοζαμίνη)

3)  ενδοαρθρικές εγχύσεις διαλυμάτων  υαλουρονικού οξέως ή και κορτικοστεροείδων  (για περιορισμό της τριβής των αρθρικών επιφανειών και για την  προσωρινή  ανακουφίση από τον πόνο και το οίδημα)

4) οι φυσικοθεραπείες και η άσκηση (περπάτημα, ποδήλατο, κολύμπι, χορό) για τη διατήρηση υγιών αρθρώσεων, την ανακούφιση της ακαμψίας, τη μείωση του πόνου , της κόπωσης και τη βελτίωση της μυϊκής και οστικής ισχύος και

5) η  απώλεια βάρους

Η  απόφαση για χειρουργική επέμβαση  λαμβάνεται σε συνεργασία του ιατρού και του ασθενούς όταν η συντηρητική θεραπεία δεν είναι πλέον αποτελεσματική.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση μιας φυσιολογικής ζωής. Ο τύπος της  επέμβασης  εξαρτάται απο  την μορφή της αρθρίτιδας, τη  δριμύτητά των συμπτωμάτων, την ηλικία και η φυσική κατάσταση του ασθενούς.

Αυτές μπορεί να είναι : η  αρθροσκόπηση, η  οστεοτομία, η αντικατάσταση της άρθρωσης ( ολική αρθροπλαστική ) και αρθρόδεση.

Είναι πολύ σημαντικό να λαμβάνετε τα φάρμακά σας σύμφωνα με τις εντολές του γιατρού σας.

ΠΡΟΣΟΧΗ στην χρόνια χορήγηση φαρμάκων λόγω αυξημένου κίνδυνου γαστρορραγίας και καρδιαγγειακών επιπλοκών.