Η ατζέντα του «Λαού» του Αλμυρού – γράφει η Βιβή Τσιντσίνη – έκδοση 16/11/2015

Γιρλάντες έχουμε!

«Δεν βλέπω κανένα προγραμματισμό για να ευχαριστήσουμε τους σκυθρωπούς Δημότες, παρά μόνο τις γιρλάντες που βάλαμε προ 12 ετών, οι οποίες ευτυχώς ήταν καλές», απευθύνθηκε ο Σπύρος Ράππος στη νέα Δημοτική Αρχή κατά τον Απολογισμό της.

Σκυθρωποί μου αναγνώστες

Τι να πει κανείς με αυτά που ζούμε, με αυτά που ακούμε; Μήπως να κάνουμε ένα διαγωνισμό σκυθρωπής αλμυριώτικης φάτσας; Γούστο θα είχε… Πάντως, με αυτά που ακούμε, ένα χαμογελάκι μας ξεφεύγει στη σκυθρωπή καθημερινότητά μας. Ο νικητής κερδίζει ένα κουτί γιρλάντες.

Έφυγε το ένα, έφυγε και τ’ άλλο…

Θυμόσαστε το παιχνίδι που λέγαμε «έχω δυο πουλάκια μέσ’ τα καλαθάκια…». Σας υποψιάζω λίγο και λέω. Έχω δυο υπηρεσίες, μεσ’ τα γραφειάκια… έφυγε η μια, έφυγε κι η άλλη, ήρθε η ξένη, ήρθε κι άλλη…

Είσαι κινεζάκι;

Είναι και το άλλο μας παλιό παιχνίδι επίκαιρο. Η Περιφέρεια -στα πλαίσια Εθνικού Σχεδίου- προσφέρει στις ευπαθείς ομάδες …ρύζι. Καλό είναι και αυτό –αν και λίγο- μόνο να έχει ανακοινώσει η ΔΕΥΑΑΛ την πολύωρη διακοπή νερού στα ΜΜΕ, γιατί ούτε βράσε όρυζα, δεν θα μπορούμε να πούμε. Μόνο με χιούμορ απαντάμε στις ειδήσεις των ημερών… «Είσαι κινεζάκι; Ναι. Τρως πολύ ρυζάκι; Ναι. Πόσες κουταλίτσες την ημέρα τρως;» Tragic

Φέτος πρέπει να γίνει του Αλμυρού

Έχουμε και λέμε… διόδια έρχονται… ΟΑΕΔ και ΔΕΗ φεύγουν… Ενώ το Κέντρο Υγείας προσπαθεί να κρατηθεί ανοικτό, με εμβόλιμα κινητά συνεργεία που βοηθούν αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα. Μετά από την απογύμνωση των υπηρεσιών που ήδη έχουν εφαρμοστεί, αν δεν γίνει και τώρα του Αλμυρού… πρέπει να μας λένε πολίτες του Γλυκού.. νερού.

Απολογισμός… Μεταξύ μας Μεταξά

Μεταξύ όσων έτσι κι αλλιώς συζητιούνται, αποφασίζονται ή συναποφασίζονται τα θέματα του Δήμου μας έγινε και ο Απολογισμός της Νέας Δημοτικής Αρχής, η οποία… πάλιωσε πλέον. Αισθητή η απουσία Προέδρων Κοινοτήτων, πολιτών, πολιτιστικών και αθλητικών φορέων.

Πρέπει να μπορούμε

Είναι για όλους μας δύσκολες εποχές… Η ανεργία μαστίζει και όσοι έχουν δουλειά, δεν είναι σίγουρο ότι βγάζουν μεροκάματο… Πρέπει όμως να μπορούμε… Πρέπει να διεκδικούμε το μέλλον μας… από το υστέρημα των δυνάμεων τις ψυχής μας. Πρέπει να βοηθούμε… και αν δεν έχουμε υλικά, με τη συμμετοχή και εργασία μας σε ομάδες προσφοράς και κυρίως με το χαμόγελό μας. Πρέπει να κοιτάμε στα μάτια των παιδιών μας και να ντοπάρουμε τις αντοχές μας. Πρέπει, πρέπει…

Να μην ξεχάσω…

Να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω τον Θεό που με έχει καλά και σας προσφέρω αυτή την υπέροχη εφημερίδα.. α! και τους συνεργάτες μου…

εε.ε..ε.ε. δεν μπορούσα… έγραψε πάλι…