- 6 Ιουνίου, 2018
Δελτίο Θυέλλης – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης
έκδοση 2-6-2018
Ποιος είπε πως μας αγνοούν
Κυβέρνηση και κόμματα;
Για τη φιγούρα κόπτονται
και …Σκοπιανά ονόματα.
Περίοδος σχολικών εξετάσεων και πρέπει να σεβαστούμε τις προσπάθειες των παιδιών για τις προαγωγικές εξετάσεις Γυμνασίων και Λυκείων, καθώς και τις Πανελλήνιες… Οι ώρες κοινής ησυχίας πρέπει να τηρηθούν αυστηρά και να διευρυνθούν κατά το μέγιστο – δυνατό. Καλή επιτυχία σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Οι προσευχές και οι ευχές μας τους συνοδεύουν.
Μια – μια κλείνουν το φετινό τους αγωνιστικό κύκλο οι ομάδες της περιοχής μας (κυρίως οι ποδοσφαιρικές, που είναι και οι πολυαριθμότερες) και όλοι οι παράγοντες (προπονητές, παίκτες κτλ.) έχουν τη γνωστή θερινή ανάπαυλα και ξεκούραση, πριν ξαναρχίσει ο νέος κύκλος προετοιμασίας της επόμενης αγωνιστικής περιόδου. Μεσολαβεί, φυσικά, το αλισβερίσι των μεταγραφών, που θα δείξει και κατά πού θα βαρύνει το άμεσο αγωνιστικό μέλλον του καθενός, ατομικά ή συλλογικά. Αλλά για όλες τις εξελίξεις, έχουμε μπροστά μας ολόκληρο καλοκαίρι… Παρ’ όλο που συχνά οι ειδήσεις βγαίνουν με το …τσιγκέλι, αυτήν την περίοδο, όλο και κάτι θα έχουμε να γράφουμε και να σας ενημερώνουμε.
Σοδειά – θησαυρός η φετινή περίοδος, ειδικότερα για τα ομαδικά αθλήματα της Νοτιοδυτικής Μαγνησίας.
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Αλμυρού κατέγραψε μια αξιέπαινη και εντυπωσιακή πορεία, στην πρώτη, την παρθενική του εμφάνιση στη Γ’ Εθνική κατηγορία και ολοκλήρωσε τις εμφανίσεις του, φιγουράροντας στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, πίσω μόνο από τους Βόλος ΝΠΣ και Νίκη, ενώ κάτω από τους Αλμυριώτες έμειναν ο Ολυμπιακός Βόλου και ο Ρήγας Φεραίος, που ακόμη έχει δικαστικές εκκρεμότητες για την παραμονή του στην κατηγορία.
Μόνο για ένα χρόνο …άντεξε η Δήμητρα Ευξεινούπολης την «απαξίωση» της Β’ ΕΠΣΘ… Με στιβαρή Διοίκηση, προπονητή ένα δικό της παιδί, τον Μιχάλη Ανδρωνά και -φυσικά- ένα πολύ αξιόμαχο ποδοσφαιρικό σύνολο έκανε κυριολεκτικά περίπατο στο 2ο Όμιλο της Β’ και επέστρεψε πανηγυρικά στην Α’ ΕΠΣΘ και μάλιστα ως υπερ-πρωταθλήτρια, αφού στο άτυπο μπαράζ κέρδισε και την πρωταθλήτρια του 1ου ομίλου Αγία Άννα. Το μόνο ερώτημα που εκκρεμεί πλέον για τους «πράσινους» της Ευξεινούπολης είναι το «πού και πόσο πιο ψηλά» θα φτάσουν στο άμεσο μέλλον;
Με πιο χαμηλούς τόνους, αλλά την ίδια αγωνιστική πορεία – έκπληξη κινήθηκαν και οι δεύτεροι της βαθμολογίας Μυρμιδόνες του Πλατάνου, που «άρπαξαν» δίκαια τη δεύτερη θέση προβιβασμού στην Α’ ΕΠΣΘ στο μπαράζ με τον ομόβαθμό τους Τοξότη, κατοχυρώνοντας μια ακόμη θέση στο μεγάλο «σαλόνι» του τοπικού ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, από ομάδα της περιοχής μας.
Με υπερ-προσπάθεια, κυριολεκτικά την …ψυχή στο στόμα και λίγα διαθέσιμα μέσα, αλλά πολύ φιλότιμο, τα κατάφερε και ο Αχιλλέας Αχιλλείου, που έχει πλέον πρώτος δικαίωμα να διεκδικήσει τη σωτηρία του στην 8η θέση ης Β’ ΕΠΣΘ, αν τελικά σωθεί και ο Ρήγας Φεραίος στη Γ’ Εθνική.
Όλα καλά λοιπόν και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αφού και στο μπάσκετ ο ΓΣΑ τα πήγε πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο, ενώ τη Δήμητρα έσωσε η διάρθρωση των κατηγοριών της ΕΣΚΑΘ. Στο βόλεϊ οι …πιτσιρίκες του Περικλή Ξύδη δίδαξαν αγωνιστικό σθένος, πείσμα και αθλητική κατάρτιση και έφεραν -αν και ηλικιακά πρόωρα- επαινετά αποτελέσματα.
Δεν θα παραλείψω τις Ακαδημίες διάφορων αγωνισμάτων σε αρκετούς Συλλόγους της περιοχής μας…. Ειδικότερα όσοι παρακολουθούν στενά την πορεία και την εξέλιξή τους (κυρίως οι γονείς των μικρών αθλητών και αθλητριών) μπορούν να εγγυηθούν από τώρα απρόσμενα πολλά και καλά αποτελέσματα.
Ένας Διευθυντής σχολείου έστειλε την παρακάτω επιστολή στους γονείς, εν όψει των εξετάσεων: «Αγαπητοί γονείς, Οι εξετάσεις των παιδιών σας θα ξεκινήσουν σύντομα. Ξέρω, ότι είστε όλοι τρομερά αγχωμένοι, προκειμένου το παιδί σας να τα πάει καλά σε αυτές. Σας παρακαλώ, όμως, θυμηθείτε, ότι ανάμεσα στους μαθητές που θα κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλον την ημέρα των εξετάσεων, υπάρχει ένας καλλιτέχνης, ο οποίος δεν χρειάζεται να ξέρει άριστα Μαθηματικά… Υπάρχει ένας επιχειρηματίας, ο οποίος δεν νοιάζεται ιδιαίτερα για την Λογοτεχνία… Υπάρχει ένας μουσικός, του οποίου οι βαθμοί στη Χημεία δεν θα έχουν ποτέ καμία σημασία… Υπάρχει ένας αθλητής, του οποίου η καλή σωματική κατάσταση είναι πιο σημαντική από τις γνώσεις του στη Φυσική… Αν το παιδί σας φέρει υψηλούς βαθμούς στις εξετάσεις, αυτό θα είναι σπουδαίο! Αν δεν τα καταφέρει, όμως… σας παρακαλώ, μην του στερήσετε την αυτοπεποίθηση και την αξιοπρέπειά του. Πείτε του, ότι ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, είναι απλά μία εξέταση! Τα παιδιά σας είναι φτιαγμένα για πολύ σπουδαιότερα πράγματα στη ζωή τους, από ένα διαγώνισμα. Πείτε του, πως ό,τι βαθμό κι αν φέρει, εσείς θα το αγαπάτε και δεν θα το κρίνετε. Σας παρακαλώ, κάντε το αυτό και, αφού το κάνετε, παρακολουθήστε πώς το παιδί σας θα κατακτήσει τον κόσμο. Ένα διαγώνισμα ή ένας χαμηλός βαθμός δεν μπορούν να στερήσουν από το παιδί σας τα όνειρα και τα ταλέντα του. Και, σας παρακαλώ, μην πιστέψετε ποτέ, ότι οι γιατροί και οι μηχανικοί είναι οι μόνοι ευτυχισμένοι άνθρωποι στον πλανήτη. Με θερμούς χαιρετισμούς, Ο Διευθυντής του Σχολείου.»
Στη σφαίρα της ..ουτοπίας μοιάζει να κινείται κύριο άρθρο της εφημερίδας «καθημερινή», όταν με τίτλο «πάθαμε, αλλά μάθαμε;» διαπιστώνει ότι «η χώρα πέρασε μια κρίση χωρίς προηγούμενο. Χρεοκόπησε γιατί το πολιτικό προσωπικό της ήταν ανεπαρκές και φαύλο, η ιθύνουσα τάξη το ίδιο. Τα μνημόνια ήταν μία απόπειρα να διορθωθούν οι βαθύτερες παθογένειες της χώρας. Δυσφημίσθηκαν και πολεμήθηκαν από ισχυρά συμφέροντα και πολιτικούς που αρνήθηκαν την ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων. Οπότε, οι δανειστές επέβαλαν την άγρια περικοπή μισθών και συντάξεων. Επειτα από δέκα χρόνια κρίσης, η χώρα δεν διαθέτει σοβαρό σχέδιο ανάπτυξης και κινδυνεύει να διολισθήσει στις παλιές της συνήθειες. Θα είναι ντροπή και καταστροφή, ταυτόχρονα, αν αυτό συμβεί. Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα ελληνικό σχέδιο, που θα μας δώσει αυτοπεποίθηση και θα διασφαλίσει τη φερεγγυότητα της χώρας.»
Με αποκαρδιώνουν πια (πάει πολύς καιρός άλλωστε από τότε που πρωτοεμφανίστηκαν) αυτές οι φωτογραφίες των πεινασμένων, που ψάχνουν στους κάδους των απορριμμάτων για φαγητό… Δεν ξέρω αν είναι «στημένες» για τη διεστραμμένη τέρψη του διαδικτύου ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά έχει παραπάει το πράγμα. Διαλυμένη χώρα η Ελλάδα, διαλυμένοι οι περισσότεροι Έλληνες πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, χρημάτων και περιουσίας στη οικονομική κρίση, στα πειράματα και στις παγίδες των αρπακτικών δανειστών.
Χάσαμε ζωές, μέσα στη φτώχια και την απαξίωση… Χάσαμε τα παιδιά μας που ξενιτεύτηκαν και δεν γυρνάνε πίσω… Χάσαμε τα «δυο κεραμίδια», που με χίλιους κόπους καταφέραμε να χτίσουμε και τα πήραν πίσω τα «γεράκια» με πλειστηριασμούς. Φτάνει πια… Τους ξένους που μας παγίδεψαν να τους πάρει ο διάολος. Τους δικούς μας επίορκους που μας πούλησαν, από όπου κι αν προέρχονται, να τους βάλουμε με το στανιό να πληρώσουν. Όχι μόνο με την αρνητική ψήφο μας, αλλά -και όσο γίνεται- να τους καθίσουμε στο σκαμνί και να πληρώσουν παραδειγματικά. Δεν θέλω να βλέπω άλλες εικόνες ντροπής από τη διαλυμένη Πατρίδα μου. Την αγαπώ και σκίζεται η καρδιά μου… Ανησυχώ όχι μόνο για την τύχη των παιδιών μας, αλλά και των εγγονιών μας. Η τελευταία δεκαετία δεν ήταν για την Ελλάδα μόνο το πεδίο ενός ανηλεούς οικονομικού πολέμου. Ήταν το πεδίο ενός γενικότερου ανθελληνικού πολέμου, που κατέληξε σε ταπεινωτική και εξοντωτική ήττα για μας.
Κατάρες για τον ίδιο, την οικογένειά του, μέχρι και …καρκίνο στα παιδιά του, ευχήθηκαν στο Twitter οπαδοί της Λίβερπουλ στην τραγική μορφή του τελικού, τον τερματοφύλακά τους Λόρις Κάριους. Ο Λόρις Κάριους ήταν ο απόλυτος «θύτης» για την ομάδα του και την ίδια στιγμή το «θύμα». Λογικά δεν θα το ξεπεράσει ποτέ στη ζωή του αυτό που του συνέβη στον τελικό του Champions League. Ωστόσο, υπήρξαν πολλοί οπαδοί της Λίβερπουλ που όχι μόνο δεν του συγχώρησαν τα λάθη στα δύο γκολ, αλλά το τερμάτισαν αισχρά με ακατονόμαστες κατάρες. Το να πεθάνει είναι μάλλον το πιο light που του ευχήθηκαν, καθώς ακολούθησαν… επιθετικές μορφές καρκίνου στα παιδιά του. Τραγικοί, απαράδεκτοι, ελεεινοί…
Στη ζωή να έχεις πολλούς γνωστούς, λίγους κολλητούς και κανέναν ανάγκη.
Τα πιο ωραία «θέλω» είναι τα αμαρτωλά. Όλα τα υπόλοιπα είναι …λίστα για ψώνια.
Ποτέ μην υψώνεις τη φωνή σου, σ’ εκείνους (τους γονείς σου κυρίως) που σου έμαθαν να μιλάς.
